+ Dum in Dei nomine istius comitatu Clusense ad sancto Simeon sito in casale Auennanu resedissemus in iudicio nos quidem Atto comis^[1], et resedentibus nobiscum Nordimannu, Robbertu, Ausolcari scavini, Alboni, Ado de Silice, Uuilprandu notarii, Petrus, Adalgisi, Adalricu gastaldii, Nittiramu Saligi, quam et aliis plures circum adstantibus. Ibique in nostris veniens presencia Teudilasi scavinu, qui erant advocato de mostario sancti Salvatori sito monte Amiate^[2], causam nobis dicendo contra Stefanu, filiu quondam Bricioni, et contra Atrualdu, filiu bone memorie Ardirico: “Volo scire, si istiis Stefanus et Atrualdu contendere vellent casa et res illa, qui est in casale Ausareni, cum duo sistariorum de terra de grano ad seminandum turno ipsa casa, et due porcioni de ille vinee, qui sunt in iamdictu Ausareni, et medietate de illo campo, et exinde clarefacimus de ipsa terra: quia de uno latere se tangi ad illa terra de illa curte de Cininula, et de alio latere se tangit at terram sancti Petri et excurrit fossatu, da caput excurrit via publica et est terra regine, da pede excurrit flubio Firmone; volo scire, si contendere aut contrare volueritis”. Cum ipse Teudilasi advocato taliter retulissent, adfatuerunt se ipsiis Stefanus et Atrualdu, in responsis dixerunt: “Vere ipsa casa in iamdictu casale Ausareni cum duo sistariorum de terra de grano seminandum inturno illa casa, et due porcioni de ipsae vinee, et medietate de illa terra infra super suprascripte loca designate eisdem Teudilasi advocato ad parte de predicto monasterio non contendimus, nec per cartas, nec per testes, nec per ereditate, nec per nulla scripcione firmitatis non contendimus, quia nobis nichil pertinens”. Professio et reflutacio ac facta, tunc nos qui supra iudices auditores rectum nobis omnibus esse paruit et iudicabimus, ut ipsa predicta casa et vinea et terra, qualiter ipsiis Stefanu et Atrualdu reflutaverunt ipse Teudilasi advocato, ad pars de phato monasterio de pars eisdem Stefano et Atrualdo legibus aberent, et ipsiis Stefanu et Atrualdu iuxta suorum professio et refutacio exinde teciti et contempti manerent. In ei modi finita est ac causa. Et anc noticia iudicati pro commemoracione temporibus et securitate ad prefato monasterio nos qui supra iudices Odolbrandus clericus et notarius scrivere commonuemus. Quidem et ego Odolbrandus clericus et notarius^[3] per amonicione de super suprascripti iudicum ac noticia iudicati scripsi. Et oc factum est regnante domnu Berengariu gracia Dei rex, anno regni eius Deo propicio sexto decimo, mense octuber, exiente undecimo dies, indictione septima.
+ Signum manus de super suprascriptu Atto comis, in cuius presencia anc altercacio acta est.
+ Ego Robertu scavinu ibi fui.
+ Ego Nordimannu scabinu ibi fui.
+ Signum manus Alboni, qui ibi fui et manu sua scrivere rogavi.
+ Ego Uuilprandu notarius ibi fui.
+ Signum manus + Signum manus Adalgisi et Adalrico Saligi, qui ibi fuerunt et manu sue scrivere rogaverunt.
+ Signum manus Adoni de Silice, qui ibi fui et manu sua scrivere rogabi.

NOTE STORICHE